Türkiye de artık hiç bir şeye şaşırmamaya ne zaman karar verirsem vereyim, yine hadi canım dedirttikleri bir şeyle karşı karşıya geliyorum. yok olmuyor olmuyor.

Türkiye de bazı örümcek beyinliler olduğu sürece  bu imkansız görünüyor.

Gerçi neden şaşırıyoruz ki bizim ülkemiz değil mi? Bazı şerefsizler yüzünden, Bebekle tecavüzü yan yana aynı cümlede kullanan.

Bizim ülkemiz değil mi? Cennet annenin ayağının altında deyip, anneleri çocuklarının önünde ayaklar altında ezen.

Bizim ülkemiz değil mi? Hayvana tecavüzü bile gündem yapıp konuşan.

Bizim ülkemiz değil mi? El kadar kız çocuklarını bademleme sevaptır deyip, o pis ağızlarına alan.

Yani 23 Nisan Ulusan Egemenlik ve Çocuk bayramında ki gösteri de, üzerlerinde ki kıyafeti müstehcen bulup, gösterilerini yarıda bırakıp, bu çocukların minicik beyinlerinde tranva yaşattılar diye niye şaşırıyoruz ki?

8 Yaşında ki çocuğu insan çıplak görse aklına müstehcenlik gelmez, bu okul müdürü çocukların kıyafetlerinde, kapalı bile sayılabilecek kıyafetlerini hangi kafayla müstehcen buldu bu tartışılır.

Diğer bir konuda bu beyinde insanların hala ülkemizde eğitimci olarak görüyor, çocuklarımızı bu tür insanların olduğu kurumlara emanet edebiliyoruz.

Artık bu örümcekleşmiş beyinlerin bu ülkede olmaması eğitmen olarak anılmaması gerekli, eğer benim çocuğuma bu tür bir davranış yapılsaydı inanın o okulu o müdür şarlatanına dar ederdim ve bana göre bilinçli anne ve babada öyle yapmalıydı ki büyük bir ihtimalle de yapmışlardır.

Ne oluyor bu insanlara, nedir bu kız çocuğuna kadına yapılan ikinci sınıf muamelesi? Anlamış değilim, dikkat ettiniz mi? Son yıllarda bu tür olayları çok duyar olduk, neden sizce bana göre birilerinin bu işine geliyor diyede düşünüyorum, insanların insani duygularının kaybetmesi için başka nasıl bir yol çizilebilir ki?

Ama bu tür insanların unuttuğu bir şey var burası Türkiye Cumhuriyeti ve burada Küçük hanımlar küçük beyler, bu ülkenin istikbali sizlere emanet diyen bir liderin eseri koskoca bir Cumhuriyet var, onun için bazı insanların beyinler ne kadar bacak aralarına kaçsa da bu ülkenin aydın çocukları, aydın insanları bu tür insanlara asla taviz vermeyecek ve haddini bildirecektir.

Bu tür yazıları yazarken inanın insanlığımızdan utanıyorum, içim acıyarak yazmak ne demek bu tür yazılarda anlıyorum, öyle böyle değil nasıl bir zihniyet çocukları cinselliğin içine sokar müstehcenliği çocuğun üstünde görür tahammül dahi edemiyorum.

Yazımı Mustafa Kemal Atatürk’ün sözleriyle bitiriyorum…

“Çocuklar her türlü ihmal ve istismardan korunmalı, Onlar her koşulda yetişkinlerden daha özel ele alınmalıdır.”

 

Yeni Soluk
YUKARI